شناسه خبر: 179

لینک کوتاه صفحه

https://kord.dmsonnat.ir/?p=179

معرفی مدرسه‌ی علوم دینی امامزاده پیرعمر سنندج


مقدمه:

نشریه‌ی تبیان در روند جدید انتشار خویش برای آشنایی مخاطبان با فعالیت‌های مدارس علوم دینی و حجره‌های سنتی استان در هر شماره اقدام به معرفی یکی از این مدارس علوم دینی می‌نماید که در این شماره طی مصاحبه‌ای با ماموستا عبدالرحیم احمدی مدیر مدرسه علوم دینی پیر عمر(رض) سنندج به معرفی اجمالی این مدرسه می‌پردازیم.

مدرسه‌ی علوم دینی پیرعمر در جوار امام‌زاده پیر عمر قرار دارد، از این مدرسه مدرسین و طلاب برجسته‌ای برخاسته‌اند. امام‌زاده پیر عمر از امام‌زادگانی است که منابع و مآخذ موجود در انتساب او به حضرت علی ابن ابی طالب (ع) اتفاق نظر دارند.تحفه‌ی ناصری نسب او را چنین نقل نموده است:«عمر بن یحیی بن حسین ذوالدمته بن زید الشهید بن علی زین العابدین بن حسین بن سیدنا علی بن ابی طالب (ع).» یعقوبی نیز در تاریخ خود نسب این بزرگوار را به همین ترتیب نقل نموده است.هم اکنون بارگاه امام‌زاده پیرعمر در خیابان امام خمینی قرار دارد و از مشهورترین زیارتگاه‌های شهر سنندج است و تاریخچه‌ی بنای آن به سال۱۰۴۰هـ.ق بر می‌گردد که «سلیمان خان اردلان (حاکم کردستان)، بر مقبره‌ی پیر عمر گنبدی ساخته است».برخی امام‌زاده پیر عمر را فرزند بلافصل حضرت علی (ع) می‌دانند و بعضی او را پسر امام موسی کاظم (ع) می‌خوانند و می‌گویند: اسم آن حضرت سید عبدالصمد است. این امام‌زاده دارای موقوفاتی نیز می‌باشد. (ر.ک: ویژه‌نامه تبیان، ش۵۶-۵۷، ص۲۲۹)
آنچه در پی خواهد آمد مصاحبه‌ی نشریه تبیان با مدیر مدرسه‌ی علوم دینی پیرعمر می‌باشد. ‌

تبیان: ماموستا اگر امکان دارد تاریخچه‌ای از مدرسه‌ی پیر عمر را برای مخاطبان نشریه بیان کنید.

ج: مسجد پیر عمر که تاریخ بناء آن به سال۱۰۴۰ هجری قمری بر می‌گردد، از قدیم الایام دارای حجره‌ی سنتی و جای تدریس علوم اسلامی بوده است، اساتید نام‌آور و برجسته‌ای در آن‌جا مشغول تدریس بوده‌اند، یکی از آخرین اساتیدی که در قبل از انقلاب در این مدرسه تدریس کرده‌اند، مرحوم جنت مکان ماموستا عبدالمجید اصولی بوده است که مقبره‌اش کنار مدرسه در یکی از حجره‌ها قرار گرفته است.
پس از انقلاب اسلامی این مدرسه به دلائل مختلف، تا سال ۱۳۸۴ تعطیل ماند و خود ساختمان مدرسه به ویرانه‌ای تبدیل شد، مسجد پیر عمر چون هم در قدیم جای تدریس بوده و هم برای اهل شهر مکانی آشنا و یاد‌آور بزرگان دین بود و از لحاظ ساختار آموزشی جایی مناسب و دارای فضایی آرام و دلنشین بود، بدین منظور با همکاری و همفکری هیأت امنا و متولی موقوفات امان الله خان ثانی که خود از خاندان علم و دانش بوده‌اند جناب آقای حاج محمد صدیقی و برادرانش آقایان حاج اقبال، بهزاد و احمد صدیقی و نیز با همکاری جمع محدودی از خیرین و اساتید گرامی و دوستان بنده و طلاب علاقه‌مند، برای بار دیگر مدرسه قدیمی مسجد پیر عمر را احیا و از صفر شروع کردیم.

به حمد خدا مدرسه کم کم رونق گرفت و با یاری خداوند مهربان همچنان به حرکت خود ادامه دادیم و عده‌ای طلاب خوب پرورش یافتند که اکثرا در مساجد شهر و روستا مشغول ارائه‌ی خدمات دینی و علمی هستند و دارای حجره‌ی مستقل و مشغول تدریس می‌باشند.
در سال ۱۳۸۷طلاب بیشتری جذب مدرسه شدند و احساس نیاز شد که مدرسه تعمیر و بازسازی شود و توسعه پیدا کند و چون مدرسه در مکانی واقع است که در فهرست آثار میراث فرهنگی ثبت شده است و از طرفی نیز مرقد امام زاده پیرعمر و عده‌ای از بزرگان شهر در جوار آن مدفون هستند، لذا کار توسعه چندان آسان نبود و نیاز به کسب اجازه از مسوولین اداره‌ی اوقاف و میراث فرهنگی داشت، آنان نیز بزرگواری کرده و با ما همکاری کردند، البته اجازه‌ی کار محدود بود و ساخت و ساز لازم بود مطابق بافت قدیمی باشد و ما اختیار کامل در توسعه و تدوین نقشه نداشتیم و از این بهتر و بیشتر میسر نبود.
تبیان: هزینه‌های تعمیر و مرمت را چگونه تأمین کردید و چه اشخاص و نهادهایی شما را در این مسیر یاری کردند؟
ج: اغلب مساجد قدیمی شهر سنندج دارای موقوفه هستند که این خود نشانه‌ی دینداری و علاقه‌ی فراوان مردم به علم و فرهنگ اسلامی است، مسجد پیر عمر نیز دارای مقداری موقوفه است – البته درآمدی نسبتا کم که جواب گوی تمام هزینه کار را نبود- خانمی متدین و متعهد به نام ملک سلطان خانم، مقداری از املاک خود را وقف مسجد سرهنگ آصف وزیری و مسجد پیر عمر کرده است تا در ساخت و تعمیر ساختمان و هزینه‌ی جاری مسجد – که زیر نظر اداره‌ی اوقاف می‌باشد- صرف شود، قسمت عمده‌‌ی هزینه‌ی تعمیر و توسعه‌ی مدرسه را اداره‌ی اوقاف از آن موقوفه پرداخت کرده است و قسمتی نیز از طرف متولی موقوفات امان الله خان ثانی جناب حاج محمد صدیقی تامین شد و مقداری پول و مصالح ساختمانی از طرف خیرین سطح شهر توسط این جانب تهیه گردید.
در کار ساخت و ساز اساتید بویژه طلاب شرکت فعال داشتند که می‌توان گفت حدود هشتاد درصد در هزینه‌‌ی کارگری صرفه جویی شد و آنچه طلاب در توان داشتند در ساختن بنا دریغ نکردند.

بنده نیز مدیریت کار را به عهده گرفتم و از اول تا آخر کار، هرجا که ممکن بود خود مجموعه کار را انجام می‌دادند و سعی کردیم با کمترین هزینه کار را به خاتمه برسانیم. جناب آقای بهزاد صدیقی از اعضای محترم هیات امنا برای پیشرفت کار با تمام وجود سعی و تلاش کردند، به حمد خدا از مهر ماه سال ۸۷ شروع به تخریب کردیم. کار تخلیه نخاله خیلی سنگین بود، زیرا لازم بود تمام آن را از سرا‌زیری و پله به بیرون مسجد انتقال دهیم و برعکس، رساندن مصالح نیز به محل کار همین سختی را داشت که تمام نقل و انتقال مصالح ساختمانی به بیرون و داخل مسجد توسط طلاب در حال تحصیل و بدون هزینه و دست مزد صورت گرفت و قبل از بارش برف و فصل سرما، کار بیرونی مدرسه تمام شد و در زمستان همان سال ۸۷ مورد بهره برداری قرار گرفت.

توسعه در دو مرحله انجام گرفت مرحله اول سال۱۳۸۷و مرحله دوم سال ۱۳۹۲ که در حال حاضر مدرسه دارای کتابخانه، هال و پذیرایی، هفت اطاق خواب، آشپزخانه و سرویس بهداشتی است.
تبیان: هزینه‌های جاری مدرسه از کجا تأمین می‌شود؟
ج: قسمت عمده‌ی هزینه‌ی جاری مدرسه از طرف متولی موقوفات امان الله خان ثانی حاج محمد صدیقی تامین می‌شود و تا حدودی خیرین شهر نیز کمک می‌کنند، ان شاء الله خداوند متعال پاداش نیکی آنان را مضاعف خواهد کرد، البته این مبالغ صرف تهیه مخارج طلاب و هزینه‌های جاری مدرسه می‌شود و مدرسینی که در این مدرسه به طور مداوم فعالیت دارند از جمله: ماموستا حمدی دانگوش، ماموستا عبدالرحمن عزیزی، ماموستا عبدالله آری‌نژاد، ماموستا جمال باد‌روزه. ماموستا منصور جعفری، ماموستا صلاح شریفی و همچنین تعدادی از اساتید جوان که به صورت موقت در امر تدریس کمک کرده‌اند هیچ گونه حق الزحمه‌ای از طرف مدرسه دریافت نکرده و آنان محض رضای خدا و برای پیشرفت دانش و ادای دَینی که خود متعهد آن گردیده‌‌اند خدمت می‌کنند.
خوشبختانه اکنون دوازده سال از عمر مدرسه می‌گذرد و اساتید کما فی السابق مشغول فعالیت می‌باشند.
در طول این مدت، اساتید زیادی در رشته‌های مختلف به طلاب این مدرسه کمک کرده‌اند که به مفاد حدیث: (من لم یشکر المخلوق لم یشکر الخالق) لازم است از آنان یادی بکنم.
استاد عالم و فهیم و متدین ماموستا ملا علی سعادتی که برای رفع اشکال مدرسین و تدریس کتب سطح بالا سال‌ها در این مدرسه زحمت کشیده‌اند و با سن و سال زیاد از دورترین محله‌ی شهر صبح زود برای تدریس تشریف می‌آوردند.
جناب آقای سید فاروق علوی استاد دانشگاه در رشته ادبیات فارسی در تدریس کتب عرفانی و ادبی زبان فارسی کمک شایانی به اساتید و طلاب مدرسه انجام داده‌اند از قبیل تدریس: کتاب مثنوی، گلستان و بوستان سعدی، حافظ، گلشن راز شبستری، نامه نگاری و غلط‌گیری مطالب، نحوه‌ی نگارزش مقاله و غیره.

استاد زکی و فرزانه دکترای ادبیات عرب جناب ماموستا فرید قادری که ایشان نیز با وجود بیماری مدت‌ها تشریف آوردند و تدریس کردند.
اساتید قرآن و تجوید برادران گرامی و ارجمند جناب استاد آقای منوچهر گرامیاری، آقای زاهد مرادی، آقای احمد احمدیانی.
استاد خط و خوش نویسی برادر گرامی جناب آقای علی اشرف زانیار که مدتی کلاس خط برای طلاب برگزار می‌کردند.
استاد زحمتکش ادبیات کردی ماموستا شریف حسین پناهی و برادر گرامی آقای فرزاد خالدیان قواعد نوشتن زبان کردی را تدریس کردند.
خواهر گرامی سرکار خانم سهیلا محمدی نیز یک دوره‌ی کامل قواعد نوشتن زبان کردی را برای خوهران تدریس کردند.
و هچنین ماموستا سعدی کرمی دستور زبان و قواعد نوشتن زبان کردی را تدریس کردند.
تمام این بزرگواران و اساتید گرامی در رشته‌های مختلف که زحمت کشیده‌اند و در این‌جا کلاس تشکیل داده‌اند، نه تنها حق الزحمه‌ای دریافت نکرده‌اند، بلکه در مواردی به طلاب کمک مادی نیز کرده‌اند. پاداش این سروران گرامی را مگر از دریای بیکران الهی طلب کنیم و دست و زبان ما قاصر از بیان زحمات و خدمات آنان است.
از کلیه روحانیون و امامان جماعت که سبب تشویق و ترغیب طلاب بوده‌اند تشکر و قدردانی می‌کنیم بویژه یار صمیمی و دیرین جناب ماموستا سید علی عرفان احمدی آرندان که در مراحل مختلف و در حل مشکلات، همیشه ما را در رفع موانع همراهی و همفکری کرده‌است.
در پایان لازم است عرض کنم که خانواده‌ی صدیقی در اداره‌‌ی مدرسه هر چه در توان داشته‌اند دریغ نکرده‌ و هرجا لازم بوده همکاری کرده‌اند، گرچه توان آنان محدود بوده اما سعی داشته‌اند مساجدی را که تحت نظارت آنان می‌باشد با تدریس و فعالیت دینی آباد کنند و بدان خرسند بوده‌اند، لذا از صمیم قلب به خدمات آنان ارج نهاده و سپاس و تشکر دارم.

فهرست